![]() |
![]() |
|
| موسیقی فولکلور در کُردستان |
|
گذری بر زندگی استاد سیدعلی اصغر کُردستانی
سیدعلی اصغر کُردستانی در سال ۱۲۶۰ شمسی در روستای (صلوات آباد) نزدیک سنندج در کُردستان ایران به دنیا آمد پدرش نظام الدین که از سادات معروف منطقه و فرد دین داری و پرهیزکاری بود فرزند را از نوجوانی به مکتب یکی از مشایخ بزرگ دینی سنندج فرستاد و علی اصغر پس از چند سال تلمذ در آن مکتب در قرائت قرآن به استادی رسید و به خاطر صدای خوش و رسایی که داشت شهرت و آوازه اش از زادگاه و سرزمین مادری فراتر رفت. صفای باطن و فروتنی سید. افزون بر حسن و موهبت خدادادی صدایش دل های مشتاقان بسیاری را تسخیر کرد و از آنجا که انسانی بی تکبر و بخشنده بود و نغمه های روح پرورش را بیدریغ نثار دوستدارانش می کرد دیری نپایید که به محافل انس خوانین و بزرگان کُردستان راه یافت. در همین محافل ارادت خویش درآورد و به تشویق یکی از آنها که از خاندان آصف دیوان و از خوانین معروف سنندج بود به تهران آمد و صفحاتی را به فارسی و کُردی ضبط کرد. درباره چگونگی سفر او به تهران و آشنایی اش با ردیف دستگاهی موسیقی ایرانی اطلاعات دقیق و مستندی در دست نیست و آنچه تاکنون در این مورد نوشته شده بیشتر مبتنی بر خاطرات پراکنده نزدیکان او و نیز حدس و گمان های مطلعان موسیقی بوده است. لحن محزون و بسیار دلنشن و وسعت صدا و تحریرهای ریز پی در پی در صدای اوج از ویژگی های آواز سید علی اصغر کردستانی است. آوای جان سوز و دلنشین او حتی شنوندگانی را که به زبان کُردی آشنا نیستند مجذوب و محظوظ می کند. وی در سال ۱۳۱۵ وفات یافت و در زادگاهش. صلوات آباد به خاک سپرده شد. گذری بر زندگی استاد مُلا کریم
کریم احمد معروف به (مُلا کریم) در سال ۱۲۶۴ شمسی در شهر ساوجبلاغ (مهاباد) در کُردستان ایران به دنیا آمد. در نوجوانی سال ۱۲۸۰ به شهر سلیمانیه در کُردستان عراق رفته و در آن جا به کار موسیقی پرداخته است. در جوانی در شهر سلیمانیه با شاعران و هنرمندانی چون (پیرمیرد شاعر و رشوُل تصنیف خوان) آشنا و همکاری هایی داشته و با هم چندها معفل هنری و آهنگ هایی را به ضبط رسانداند و در آن زمان یکی از شعرهای استاد شاعر پیرمیرد را که با نامه بهار سروده شوده است از پیرمیرد گرفته و آن را به شیوه ی سرود مدارسی خواند و بعدها به یکی از سرودهای ملی کُردستان تبدیل شُد. مُلا کریم زمانی که در کُردستان به کار موسیقی می پرداخت، در همان زمان سید علی اصغر کُردستانی نیز در کُردستان ایران به کارکردن در موسیقی کُردی به شهرت رسید بود و در اوائل مُلا کریم آهنگ های کُردستانی را به خوبی فراگرفته و اجرا می کرد. مُلا کریم بعد از طی ۳۸ سال کار و خدمت هنری در کُردستان به بغداد رفت و توانست مجموعه ای از آهنگ های فولکلور کُردی را در آن زمان با صدای خود بر روی صفحاتی ضبط و منتشر کند از جمله آهنگ های که ضبط کرده (که ده لین، ئوکچه له وماله، ناله شکینه و...) که بعدها توصوت خوانندگانی چون علی مردان، طاهر توفیق، محمد ماملی، حسن زیرک و مظهر خالقی برای بار دوم اجرا و ضبط گردید است. آوای جان سوز و دلنشین استاد، حتی شنوندگانی را که به زبان کردی آشنا نیستند مجذوب خود می کند. وی در سال ۱۳۱۷ در شهر بغداد دیده از جهان فروبست و موسیقی کُردی را سوگوار مرگ خویش ساخت.
گذری بر زندگی استاد علی مردان
علی مردان به سال ۱۲۸۳ شمسی در شهر (کرکوک) کُردستان عراق چشم به جهان گشود. پس از طی تحصیلات مقدماتی، در سال ۱۳۱۷ فعالیّت هنری خویش را بطور جدّی و با اجرای برنامه در رادیو کُردی بغداد آغاز کرد. در همان سال به عنوان نوازندۀ عود(ساز تخصصی ایشان)ارکستر ملی عراق سفری به مصر داشت و همراه آن ارکستر در جشنوارۀ موسیقی قاهره، به اجرای برنامه پرداخت. پس از آن در کشورهای سوریه، لبنان، فلسطین برنامه های متعددی اجرا کرد و از این طریق دنیای عرب را با موسیقی کُردی آشنا ساخت. سال ۱۳۳۹ برای استاد سرشار از افتخار بود، چرا که در همین سال ها جایزۀ نخُست رشته آهنگسازی جشنوارۀ هنری را به خود اختصاص داد. در همین رابطه باید اذعان داشت که اساتید موسیقی کُردی بیش از آنکه در عرصه خوانندگی از وی به عنوان استاد نام ببرند، معتقدند که او استادی بی بدیل در گسترۀ آهنگسازی بوده است و در این رشته دارای شیوه و سیاق خاص خود و متمایز از دیگران بوده اند، چنانکه از ایشان به عنوان آهنگسازی صاحب سبک یاد می کنند. علی مردان در سال های پایانی زندگی پُربارش، از بیماری تنگی عُروق رنج می بُرد و بر اثر همین بیماری و عارضه ی قلبی در سحرگاه روز ۱۲/۴/۱۳۶۰ در بیمارستان ابن النفیس بغداد دیده از جهان فروبست و موسیقی کُردی را سوگوار مرگ خویش ساخت و در زادگاهش شهر (کرکوک) به خاک سپرده شد.
گذری بر زندگی استاد طاهر توفیق
طاهر توفیق در سال ۱۳۰۱ شمسی در شهر (کوُ) کُردستان عراق که به دیار شعر و موسیقی اشتهار داشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را به رسم آن زمان در مکتب های سنتی با آموختن کتاب آسمانی قرآن، گلستان و بوستان سعدی آغاز کرد. سپس به مدرسه ابتدایی شهر کوُ رفت و در همان دوران بود که به سبب خوشنوایی اش، عضو گروه سرود مدرسه شد. سال ۱۳۱۵ آوازخوانی را زیر نظر استادان آن زمان آغاز کرد و از همان ابتدا وسواس زیادی در انتخاب اشعار داشت و به همین دلیل بیشتر شعر شاعران پُرآوازۀ کُرد همچون استاد نالی، حاجی قادر کوُیی و... را برای خواندن بر می گزید. سال های محنت بار جنگ جهانی دوم برای استاد طاهر توفیق یادآور دوران پُر رنج و تلخی است که او را از تحصیل و فراگرفتن بیشتر موسیقی در آن اوان محروم ساخت. پس از آن سال های سیاه، راه بغداد را در پیش گرفت و سال ۱۳۲۴ در بخش کُردی رادیو بغداد به صورت قراردادی مشغول به کار شد. این همکاری تا سال ۱۳۳۵ که به استخدام رسمی دولت در آمد و به وزارت کشور در بغداد منتقل شد، ادامه داشت و سال ۱۳۳۹ به شهر اربیل انتقال یافت؛ اما با وجود مشغله شدید کاری از فعالت های هنری فاصله نگرفت و در طی سالیان دراز آوازخوانی، آهنگ های ماندگاری چون(مطرب حریفان، ساقی درویشان)و... را از خویش به جای گذاشت و در اجرای آواز(مقام)به چنان مهارتی دست یافت که به استاد مقامات شهرت یافت. هنرمند بنام کُرد طاهر توفیق در سال ۱۲۶۶ شیفتگان خویش را برای ابد تنها گذاشت، اما نوا و یادش همواره در قلب مشتاقان خویش ماندگار خواهد بود.
گذری بر زندگی استاد حسن زیرک
حسن زیرک سال ۱۳۰۰ شمسی از خانواده ای بی بضاعت در شهر (بوکان) کُردستان ایران چشم به جهان گشود. دست تقدیر از همان آغاز، روزگار سختی را برای وی رقم زده بود؛ چرا که در همان اوان کودکی یعنی در پنجسالگی از مهر پدری بی نصیب ماند و نخستین سالهای زندگی اش را با تحمل رنج و مشقت فراوان سپری کرد. گوئیا دوران شباب او نیز یادآور فقر و آوارگی او در دیار غربت است. در همین اوان غم انگیز به هنگام کارگری در هُتل سرنوشت و مسیر زندگی وی دگرگون گشته و افقی نوین فرارویش تجلی می یابد. طنین صدای گرم و پُرشورش در همین محل به سال ۱۳۲۹ در کُردستان عراق موجبات آشنایی او با اساتید بنامی چون استاد علی مردان و استاد طاهر توفیق را فراهم می آورد. این نقطه عطف را می توان گام آغازین زندگی هنری وی قلداد کرد. استاد از چنان نبوغ سرشاری برخوردار بود که شش سال بعد در اوج موفقیت به ایران بازگشته ودر سال ۱۳۳۷ برای اجرای برنامه در بخش کُردی رادیو ملی تهران از وی دعوت بعمل می آید. سپس فعالیت هنری خویش را با ارکستر رادیو تهران و ارکستر رادیو ملی کرمانشاه ادامه داده و همراه هنرمندان صاحب نامی چون مرتضی حنانه رهبر ارکستر فارابی و آقایان عبدالصدی و مجتبی میرزاده برنامه های متعددی را اجرا و ضبط می نماید.
دریغا این ایام زیاد به درازا نمی انجامد و در بستر بیماری تلخکامی های خود را زمزمه می کند و پس از چندی در ۴ تیرماه سال ۱۳۵۱ در اثر ابتلا به بیماری کبد زندگی را بدرود گفته و دوستدارانش را در غم هجران خود تنها می گذارد. و در زادگاهش شهر(بوکان)به خاک سپرده می شود.
حسن زیرک طی ۲۲ سال فعالیت هنری، آوازها و نغمات زیادی خوانده و تعداد بسیاری ترانه و تصنیف سروده است تا نام خویش را برای همیشه تاریخ در موسیقی فولکلور کُردی ماندگار سازد. یادش همواره گرامی و روانش شاد. گذری بر زندگی استاد محمّد ماملی
محمّد ماملی سال ۱۳۰۴ شمسی در شهر (مهاباد) کُردستان ایران در خانواده ای که به خوشنوایی اشتهار داشتند متولد شد. فضای حاکم بر محفل صمیمانه و هنری خانواد چنان تأثیر شگرفی بر روح استاد نهاد که خواندن آواز را از دوران نوباوگی شروع کرد. در دوران جوانی با صدای اساتید مشهوری چون سیّد علی اصغر کُردستانی، مُلا کریم، علی مردان، طاهر توفیق، محمّد عارف جزراوی، تحسین طه و خلیل صدیقی آشنا گشت. چنانکه اشاره کردیم، استاد ماملی از قریحه خانوادگی برخوردار بود و مضاف بر آن عطش فراوانی به آموختن موسیقی داشت. در همین راستا از چنان تبحری برخوردار گشت که صاحب سبک خاص خویش در آوازخوانی، به ویژه در خواندن نوعی خاص از آواز که به(قه تار) اشتهار دارد، شُد. مهارت استاد در خواندن آواز، مسؤولان رادیو ملّی ایران را بر آن داشت تا بارها از وی برای همکاری دعوت به عمل آید. همین امر سبب آن گشت که استاد ماملی برنامه های متعددی را در مرکز صدا و سیمای آن زمان از جمله رادیو کرمانشاه، رادیو تبریز و رادیو مهاباد اجرا نماید. زندگی پُر تلاطم این هنرمند سرشار از اُفت و خیز بود و به دلیل نوع بینش و تفکُر خاص خود، همواره تحت فشار بود و در همین تألمات روحی و روانی در اواخر زندگی به بیماری آلزایمر مبتلا گشت و بر اثر این بیماری، در شبانگاه یکی از روزهای سرد زمستان سال ۱۳۷۶ زندگی را به درود گفت و در آرامگاه هنرمندان کُرد در زادگاهش و در جوار استاد هیمن و استاد هژار به خاک سپُرده شد.
گذری بر زندگی استاد مظهر خالقی
مظهر خالقی در سال ۱۳۱۷ شمسی در شهر (سنندج) کُردستان ایران در میان خانواده ای از مشایخ کردستان دیده به جهان گشود. در اعوان جوانی نخست به مدت ۱۱ سال به آموختن و فراگیری موسیقی اصیل ایرانی و تمرین سبک ها و ردیف های آواز فارسی پرداخت و اولین اجرای آواز او در اواخر دهه سی در رادیو سنندج به زبان فارسی ضبط شده است. وی سپس در رشته فیزیک در دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد و بنا به تحصیلات دانشگاهی ابتدا در دبیرستان های تجریش و شمیران دبیر درس ترمودینامیک بود، اما دوستی با شادروان انجوی شیرازی او را به رادیو کشانید تا به ترجمه مطالب ادبی و هنری زبان کردی بپردازد و به همراه دیگر هنرمندان کرد مانند یوسف زمانی، کامکار، مجتبی میرزاده، سواره ایلخانی زاده، محمد صدیق مفتی زاده، محمد کمانگر، فریدون مرادی، شکر الله بابان، عثمان احمدی، ابراهیم ستوده، عابد سراج الدینی و... به ترویج و اشاعه زبان و ادبیات کردی کمک کند. در حین همکاری با ارکستر رادیو، خالقی با اکثر هنرمندان وزارت فرهنگ و هنر مانند(ناصری، کسروی، بهاری، حنانه، گلسرخی، شجریان و...) آشنا می شود و تحت تاثیر آنان تجارب و آموخته هایش را سمت و سوئی خاص می دهد.
در همان اوائل فعالیت هنری مظهر خالقی، حنانه، کسروی و یوسف زمانی، صدای او را به عنوان صدای ممتازی شناختند که جنس صدایش شباهت زیادی به غلامحسین بنان، استاد فقید آواز ایران، دارد و با وجود اظهار علاقه خالقی به ادامه اجرای آواز فارسی، حنانه مانع او می شود زیرا اعتقاد داشت در میان فارس ها، خالقی خواننده ای درجه سه می شود اما نغمه خوش الحان او در میان کُردها بر صدر خواهد نشست! و پیش بینی او واقعیت داشت، زیرا در اواخر دهه چهل آغاز رسمی فعالیت هنری او در رادیو کُردی با همکاری ارکستر مشیر همایون شهردار از پیشکسوت های موسیقی ایرانی، آوازهایش با استقبال بی نظیر مردم کُرد مواجه شد. استاد مظهر خالقی پس از زنده یاد سید علی اصغر کُردستانی، به عنوان استاد مسلم آواز کُردی معاصر معروف است، زیرا اکثر کُردها معتقند که صدای محزون و لحن دلنشین او هر شنونده ای را مجذوب و محظوظ می کند. خالقی پس از ضبط و اجرای بیش از ۱۵۰ آهنگ فولکلور و ترانه های اصیل کُردی، آخرین بار در اواخر دهه ۶۰ در یک مجموعه کُنسرت دور اروپا به همراهی هنرمندانی مانند سعیدفرج پوری، رضا شفیعیان، مجید درخشانی، رضا قاسمی در اجرا ی صحنه ظاهر شد، اما پس از آن تا به امروز اثر جدیدی را اجرا نکرده و همچنان در سکوت و عزلت و اندوه غربت مانده است. هم اکنون پس از تحولات اخیر کُردستان عراق دست اندرکار تحقیق و نگارش در باره موسیقی کُردی است و در عین حال مدیریت انستیتوی فرهنگی کردستان را بر عهده دارد.
گذری بر زندگی استاد ئایشه شان
ئایشه شان به سال ۱۳۱۷ شمسی در شهر (دیاربکر) کُردستان ترکیه در میان خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. پدر ئایشه شان مردی خوش صدا و شناخت شُده ای بود و بارها در معفل خانه ی خود با خوانندگان مشهور به کار موسیقی می پرداخت و ئایشه شان از دور با آهنگ های فولکلور کُردی آشنا می شود و از این موقعیت به خوبی استفاده می کند. بعدها پدر ئایشه شان میفهمد که دخترش از صدای پرطنینی برخردار است و به او اجاز خوانندگی نمی دهد و آن را به کلاس قرآن می فرستد. چون پدر ئایشه شان کارمند دولت بود از دیاربکر به شهری در اطراف (میردین) منتقل می شود. در آن زمان ئایشه شان دختر بیست سال بوده و با فشار پدر به ازدواج تن می دهد و بعداز یک مدت کوتاه از شوهرش جدا، و از یک طرف پدر او را از خانه خود بیرون می کند. ئایشه شان با ناامیدی به شهر دیلوک می رود و در آنجا به کار خیاطی و کارکردن در منزل اون و آن می پردازد. و بعدها خوانندگی را در رادیوهای محلی کُردستان شروع می کند و به مدت دو سال به ترانهای تُرکی می پردازد و در سال ۱۳۴۷ در استانبول آهنگ های را ضبط منتشر می کند ازجمله (یار قه ده ری، ده ردی هه وییی، وه ره بیمال) و... وی در سال ۱۳۵۷ با جمع از دوستان و همکاران خود برای کنسرت و ضبط به بغداد، و در شهرهای کُردستان عراق به کنسرت های می پردازد. و در سال های پایانی زندگی اش به شهر (ازمیر) و در آنجا به کار در اداره ی پست مشغول می شود. ئایشه شان در سال ۱۳۷۵ دیده از جهان فروبست و موسیقی کُردی را سوگوار مرگ خویش ساخت و در شهر ازمیر به خاک سپرده می شود. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 20:17 توسط کاوه فقیه زاذه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
معرفی مقاله هایی در مورد موسیقی فولکلور کُردستان، جایگای ساز سنتور در موسیقی ايران و کُردستان و کتاب های مُنتشر شُده برای یادگیری سنتور و موسیقی کُردی و ....
|
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1387 بهمن 1387 شهریور 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 |
|
RSS
|